روزی دانشمندى آزمایش جالبى انجام داد.

او یک آکواریوم ساخت و با قرار دادن یک دیوار شیشه‌اى در وسط آکواریوم آن ‌را به دو بخش تقسیم ‌کرد.
در یک بخش، ماهى بزرگى قرار داد و در بخش دیگر ماهى کوچکى که غذاى مورد علاقه ماهى بزرگتر بود..
ماهى کوچک، تنها غذاى ماهى بزرگ بود و دانشمند به او غذاى دیگرى نمى‌داد.
... ... او براى شکار ماهى کوچک، بارها و بارها به سویش حمله برد ولى هر بار با دیوار نامرئی که وجود داشت برخورد مى‌کرد، همان دیوار شیشه‌اى که او را از غذاى مورد علاقه‌اش جدا مى‌کرد…
پس از مدتى، ماهى بزرگ ازحمله و یورش به ماهى کوچک دست برداشت. او باور کرده بود که رفتن به آن سوى آکواریوم و شکار ماهى کوچک، امرى محال و غیر ممکن است!
در پایان، دانشمند شیشه ی وسط آکواریوم را برداشت و راه ماهی بزرگ را باز گذاشت.. ولى دیگر هیچگاه ماهى بزرگ به ماهى کوچک حمله نکرد و به آن‌سوى آکواریوم نیز نرفت !!!
میدانید چـــــرا ؟ دیوار شیشه‌اى دیگر وجود نداشت، اما ماهى بزرگ در ذهنش دیوارى ساخته بود که از دیوار واقعى سخت‌تر و بلند‌تر مى‌نمود و آن دیوار، دیوار بلند باور خود بود !
باوری از جنس محدودیت ! باوری به وجود دیواری بلند و غیر قابل عبور !
باوری از ناتوانی خویش.....

پ ن:ایمیلی از دوست عزیزم فرخی

"پیش از آن که بالا رفتن از نردبان موفقیت را شروع کنید، ابتدا مطمئن شوید که نردبان را به ساختمان مناسب تکیه داده اید."

یک ذهن متمرکز قدرت تفکر و خلاقیت دارد و پر از انرژی است، بنابراین می تواند در مسایل کنکاش کند و اعماق آنها را ببیند. نقطه روبروی ذهن متمرکز، یک ذهن آشفته است. یک ذهن آشفته ، لبریز از ایده های گوناگون است که ممکن است با یکدیگر متضاد باشند. بنابراین پرداختن به یک ایده، دیگری را خنثی می کند و هر دستاورد، دستاورد دیگری را از بین می برد .با یک ذهن آشفته نمی توانیم کاری از پیش ببریم و تمام انرژی مان صرف کارهای بیهوده می شود و باعث عدم موفقیت فرد می گردد چون کسی که یک ذهن آشفته دارد،

1-در ذهنش یک خط فکری به صورت ممتد جریان ندارد. یک فکر می آید و بعد توسط فکری دیگر قطع می شود و پس از مدتی که شخص از مسیر اصلی فکری خود، منحرف شد، به یاد می آورد و مجددا ذهنش را روی موضوع متمرکز می کند.

2- ارزش هایش مرتب عوض می شوند، زیرا حاصل تجربه و فراست نبوده اند. شخص با یک ایده روبرو شده و آن را به عنوان ارزش می پذیرد. سپس با ایده دیگری روبرو می شود و آن را به عنوان ارزش جدید می پذیرد .

3- نمی تواند از کارهایش دفاع کند، زیرا آنها را با معیار و دلیل محکم و روشن، انتخاب نکرده است.

4- ثبات شخصیت ندارد، بنابراین محیط بر او تاثیر می گذارد. با از دست دادن یک چیز کوچک ناراحت و اندوهگین می شود و با بدست آوردن یک چیز کوچک غرق شادی می شود. هیجانی است و احساساتش کاذب می باشد.

5- ازاو عمل نمی بینیم. بلکه یک سری ایده است که معمولا تا عملی شدن فاصله زیادی دارند و امکان رسیدن به آنها نیست.

6- قدرت اراده ندارد. داشتن اراده، نیازمند ثبات است. تا زمانی به عهد خود پایبند می مانیم که اصل آن را پذیرفته باشیم و آن اصل، برایمان مهم و با ارزش باشد.

7-  توان تصمیم گیری ندارد و دائما از محیط و دیگران تأثیرپذیر است.

8- ذهنش نمی تواند انرژی هایش را حفظ کند بنابراین زود خسته می شود و با رسیدن به اولین نتایج و محصولات دست از کار می کشد و یا این که نمی تواند خطاهای کار خود را پیدا کند، بنابراین دائما این خطاها را تکرار می کند.

http://karafarini.e-rahmani.com

سلام

 داشتم مجله ی نیمکت رو میخوندم، جمله ی زیر رو از فردی 37 ساله که در کنکور 90 رتبش 243 شده ،نقل کرده بودن. قشنگ بود واسه شما دوستانم میذارمش.

واقعیت این است که اگر هدفت را با تمام وجودت بخواهی-نه اینکه فقط شعار دهی- و برای رسیدن به آن دست به کار شوی، مطمئنا به آن خواهی رسید.اگر قرار است کاری را انجام دهی هیچ دلیلی برای انجام ندادن یا حتی درست انجام ندادن آن نیست. برای خودتان رسالت در نظر بگیرید و عذر نیاورید. به یاد داشته باشید هیچ عذری پذیرفته نیست.

شاید بارزترین ویژگی زنان و مردان موفق این باشد که همگی «اهل عمل» هستند. آنها عجله دارند کارهای کلیدی را هرچه زودتر تمام کنند.

انسانهای کارآمد که بهره وری بالایی هم دارند ابتدا زمانی را صرف برنامه ریزی و تعیین الویت ها می کنند. سپس برای رسیدن به هدف نایشان با سرعت و توان تمام کار را شروع می کنند. آنها مرتب، بدون تعجیل و بی وقفه کار می کنند و در نتیجه، در همان مدتی که افراد معمولی مشغول معاشرت با دیگران، اتلاف وقت و یا انجام کارهای کم اهمیت هستند، آنها بسیاری از کارهای اصلی خود را به اتمام می رسانند.

دوستان خوبم تصمیم با خود شماست پس دست به کار شوید.

* شکست وقتی تحقق پیدا می کند که انسان قبول کند شکست خورده است  ادیسون

* اشخاص موفق از عمل باز نمی ایستند. اشتباه میکنند اما دست نمی کشند.  کنواد هیلتون

سی ثانیه پای صحبت برایان دایسون

فرض کنید زندگی همچون یک بازی است.

قاعده این بازی چنین است که بایستی پنج توپ را درآن واحد در هوا نگهدارید و مانع افتادنشان بر زمین شوید.

جنس یکی ازآن توپها از لاستیک بوده وباقی آنها شیشه ای هستند.

پر واضح است که در صورت افتادن توپ پلاستیکی بر روی زمین، دوباره نوسان کرده و بالا خواهد آمد، اما آن چهار توپ دیگر به محض برخورد ، کاملا شکسته و خرد میشوند.

او در ادامه میگوید :

آن چهار توپ شیشه ای عبارتند از خانواده، سلامتی، دوستان و روح  خودتان  و توپ لاستیکی همان کارتان است.

 

كار را برهیچ یك از عوامل فوق ترجیح ندهید، چون همیشه كاری برای كاسبی وجود دارد ولی دوستی كه ازدست رفت دیگر بر نمیگردد، خانواده ای كه از هم پاشید دیگر جمع نمیشود،‌ سلامتی از دست رفته باز نمیگردد و روح آزرده دیگر آرامشی ندارد. 

پ ن : ایمیلی از خاله ی عزیزم